Fakty i liczby dotyczące miejsca na wakacje

Egipt leży w północno-wschodniej Afryce. Kraj ten rozciąga się na długości 1.030 km i szerokości 960 km. Zajmuje powierzchnię około miliona kilometrów kwadratowych na kontynencie afrykańskim, czyli mniej więcej trzy razy większą niż powierzchnia Niemiec.

Ogólnie rzecz biorąc, oblicze Egiptu kształtuje pięć głównych krajobrazów: Półwysep Synaj, Pustynia Arabska na wschodzie, Pustynia Libijska na zachód od Nilu, Dolina Nilu, którą Nil wcina w pustynny płaskowyż, oraz Delta Nilu o powierzchni około 24 000 km kw. na północ od Kairu.

96% powierzchni kraju zajmują pustynie – tzw. Pustynie Wschodnia i Zachodnia – a jedynie 4% to grunty orne, nadające się do uprawy, rozciągające się wzdłuż egipskiej linii życia, Nilu, o łącznej długości 6.671 km. Od zachodu graniczy z Libią i Sudanem Południowym. Pustynie Wschodnia i Nubijska tworzą razem jedną jednostkę geologiczną.

Pustynia Libijska, zwana także Pustynią Zachodnią lub Wielkim Morzem Piaskowym, zajmuje około 2/3 powierzchni kraju. Jest to wapienny płaskowyż, na którym znajduje się kilka obniżeń i liczne oazy.

Linia brzegowa rozciągająca się od Suezu do Bereniki ograniczona jest równiną piasku i żwiru.

Pustynia Wschodnia, zajmująca powierzchnię 220 000 kilometrów kwadratowych, graniczy od wschodu z Morzem Czerwonym i Zatoką Sueską. Na północ od Hurghady zaczynają się Góry Morza Czerwonego, za którymi krajobraz przechodzi w pustynię piasku i żwiru, aż do zielonych obrzeży Delty Nilu. Najwyższym szczytem w kraju jest Gebel Shayab o wysokości 2.185 metrów.

Zasoby mineralne występują głównie w południowej części Pustyni Wschodniej.

Do kopalnych surowców mineralnych należą fosforany, mangan i ruda żelaza, kaolin, ołów, cynk, tytan, wolfram i azbest. Na uwagę zasługują również bogate złoża złota w regionie. Ten cenny metal wydobywano tu szczególnie w starożytności. Fosfor jest nadal wydobywany w głębi lądu, w Safadze, Al-Kusajr i Marsa Alam. Poszukiwania ropy naftowej, jednego z najważniejszych towarów eksportowych kraju, również zakończyły się sukcesem. Pola wiertnicze rozwinęły się w regionach przybrzeżnych Morza Czerwonego, między Ras Gharib a Gebel az-Zajt, w El Alamein nad Morzem Śródziemnym oraz na Półwyspie Synaj.