Het verdeelde eiland

De verzamelnaam 'Caribische eilanden' verwijst naar de eilandengroep tussen Noord- en Zuid-Amerika, die bestaat uit de Grote en Kleine Antillen.

In 1492 ontdekte Christopher Columbus het eiland Hispaniola tijdens zijn zoektocht naar India. Het Antilliaanse eiland, dat door de ontdekker "Klein Spanje" werd genoemd, is nu de thuisbasis van twee eilandstaten: Haïti, het kleinere deel van Hispaniola, en de Dominicaanse Republiek, het op één na grootste land in het Caribisch gebied. Het beslaat ongeveer twee derde van het eilandoppervlak, oftewel 48.730 vierkante kilometer.

Vier vijfde van het eiland is bergachtig, met pieken tussen de 2.000 en 3.000 meter. Pico Duarte is bijvoorbeeld niet alleen de hoogste berg van Hispaniola, maar van alle Caribische eilanden. Naast een ruige, rotsachtige kustlijn zijn er overal idyllische baaien en brede stranden met kokospalmen.

De Dominicaanse Republiek is verdeeld in 31 provincies, inclusief het hoofdstadsdistrict Santo Domingo. Het land telt ongeveer 11 miljoen inwoners.

De hoofdstad Santo Domingo telt ongeveer 3 miljoen inwoners en is duidelijk beïnvloed door haar Europese ontdekkingsreizigers: de laatgotische kathedraal Santa Maria La Menor, paleizen en prachtige gebouwen in Spaanse koloniale stijl, evenals een liefdevol gerestaureerde oude binnenstad met binnenplaatsen en fonteinen, kenmerken het stadsbeeld.

Santo Domingo is van oudsher een stad vol superlatieven. De stad werd in 1496 gesticht door Bartolomeos Colón, de broer van Christoffel Columbus, en beschikt over de oudste universiteit en de oudste kathedraal van Amerika.