De geest van suikerriet

Aan het begin van de avond zakt de zon in de zee en geniet je vanaf het terras van de zachte zonsondergang: hét moment voor een goede rum. Maar niet alleen dan, want Dominicanen genieten op elk moment van de dag of nacht van een slokje – of het nu een Cuba Libre, Santo Libre, Coco Loco is, of, het allerbeste, puur met ijs.

In de beginjaren was rum allesbehalve een verfijnde drank. Aanvankelijk werd suikerriet alleen gebruikt voor de productie van suiker, niet voor het maken van rum. Het suikergras groeide zo goed dat het ook naar Europa werd geëxporteerd.

Toen kreeg iemand het idee om de restproducten van de suikerrietproductie te gebruiken om de eerste fase van vloeibaar goud te creëren. Geleidelijk aan werd het alcoholpercentage van de rum verhoogd. Het is geen toeval dat een van de eerste rums Kill Devil heette, een drank die vooral door piraten werd gedronken. Men zag de marktpotentie en begon te experimenteren totdat de drank smakelijker en aangenamer werd. Pas na een lange rijping in verkoolde eikenhouten vaten krijgt rum zijn karakteristieke aroma en smaak. Al snel had elk Caribisch eiland zijn eigen rum ontwikkeld met een typische en kenmerkende smaak, en de rest van de wereld raakte ook gecharmeerd van de nieuwe drank.

Rum uit de Dominicaanse Republiek lijkt op brandy. Brugal, Barceló en Bermúdez zijn de marktleiders. Ze produceren allemaal zowel lichte als donkere rum. De rijpere varianten worden verkocht als Añejo.

Eet smakelijk! Proost!