Morze Czerwone – mały ocean

Morze Czerwone, znane po arabsku jako Bahr el-Ahmar, a w czasach rzymskich jako Sinus Arabicus lub Mare Rostrum, zajmuje powierzchnię 460 000 kilometrów kwadratowych. To morze, o długości 2.250 kilometrów i szerokości do 300 kilometrów, leży między Półwyspem Arabskim a Egiptem i stanowi granicę między Afryką a Azją. Jego średnia głębokość wynosi 2.000 metrów, a maksymalna, mierzona w pobliżu Dżedy, wynosi 2.850 metrów.

Na północy Morze Czerwone jest podzielone Półwyspem Synajskim na dwie głębokie zatoki: na zachodzie Zatokę Sueską, gdzie łączy się z Morzem Śródziemnym sztucznym Kanałem Sueskim, oraz na wschodzie Zatokę Akaba (Ejlat). Na południu ma dostęp do Zatoki Adeńskiej, a tym samym do Oceanu Indyjskiego przez szeroką na 29 km Cieśninę Bab al-Mandab (Bramę Łez).

Wbrew nazwie, Morze Czerwone ma głęboki błękit. W regionach przybrzeżnych mieni się odcieniami od lazuru po turkus. Istnieją różne wyjaśnienia jego nazwy: być może pochodzi od specyficznego rodzaju alg, które miejscami barwią morze na czerwono, a może starożytni Egipcjanie nazywali je tak już dlatego, że w ich języku Morze Czerwone graniczy z Czerwoną Ziemią, pustynią.

Morze Czerwone powstało około 40 milionów lat temu, kiedy Półwysep Arabski oddzielił się od kontynentu wschodnioafrykańskiego, a dolina ryftowa, rozgałęziająca się na północ wokół klina Półwyspu Synaj, zniknęła pod wodami napływającego oceanu. Podczas gdy granitowe góry w Zatoce Akaba sięgają 1.800 metrów w głąb dna morskiego, rafy koralowe w stosunkowo płytkiej Zatoce Sueskiej (głębokości 100 metrów) rozciągają się na południe aż do Hurghady. Rafy te składają się z osadów wapiennych, które koralowce formowały przez tysiąclecia.

Morze Czerwone jest uważane za najcieplejsze ze wszystkich mórz. Temperatura wody sięga do 35°C na powierzchni i około 21,5°C na większych głębokościach.