Podzielona wyspa
Zbiorcza nazwa Wyspy Karaibskie odnosi się do łańcucha wysp położonego pomiędzy Ameryką Północną i Południową, składającego się z Wielkich i Małych Antyli.
W 1492 roku Krzysztof Kolumb odkrył wyspę Hispaniola, poszukując Indii. Wyspa Antyli, którą odkrywca nazwał „Małą Hiszpanią”, jest obecnie domem dla dwóch wyspiarskich państw: Haiti, mniejszej części Hispanioli, oraz Dominikany, drugiego co do wielkości państwa na Karaibach. Zajmuje około dwóch trzecich powierzchni wyspy, czyli 48 730 kilometrów kwadratowych.
Cztery piąte wyspy zajmują góry, ze szczytami o wysokości od 2.000 do 3.000 metrów. Na przykład Pico Duarte to nie tylko najwyższy szczyt Hispanioli, ale wszystkich wysp karaibskich. Oprócz surowego, skalistego wybrzeża, wszędzie znajdują się idylliczne zatoki i szerokie plaże otoczone palmami kokosowymi.
Republika Dominikańska podzielona jest na 31 prowincji, w tym dystrykt stołeczny Santo Domingo. Kraj liczy około 11 milionów mieszkańców.
Stolica Santo Domingo liczy około 3 milionów mieszkańców i wyraźnie widać wpływy europejskich odkrywców: późnogotycka katedra Santa Maria La Menor, pałace i wspaniałe budynki w stylu kolonialnym Hiszpanii, a także pieczołowicie odrestaurowane stare miasto z dziedzińcami i fontannami charakteryzują miejski krajobraz.
Historycznie Santo Domingo to miejsce pełne superlatywów. Założone w 1496 roku przez Bartolomeosa Colóna, brata Krzysztofa Kolumba, miasto szczyci się najstarszym uniwersytetem i najstarszą katedrą w Ameryce.
